Nawet gdybym miała minimalne szanse, żeby ci zaszkodzić, i tak bym próbowała.
Jedyną osobą, której zaszkodziłaś,
jesteś ty sama.
Jest pani oskarżona o podpalenie i porwanie.
Jest pani aresztowana.
An Ran i Yang Tong były tylko pionkami.
To nie koniec tej sprawy.
Czemu mnie pani śledzi?
Przepraszam, pomyliłam panią z kimś.
NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 15
Feifei, znasz jakiegoś prywatnego detektywa?
Chcę kogoś odszukać.
Tak, jakbyś mogła to sprawdzić. Całuję.
Kogo całujesz, prócz mnie?
Słyszałeś, co mówiłam?
Wszystko słyszałem. Kogo szukasz?
- Miałeś nie wtrącać się w moje sprawy. - Nie wtrącam się.
Ale mogę polecić ci paru prywatnych detektywów.
- Poważnie? - Pewnie.
Skąd Jia Fei ma znać jakiegoś detektywa?
To daj mi ich numery.
Co ty wyprawiasz? Chciałem tylko, żebyś dała mi wisienkę.
Sam ją sobie weź.
Smaczna.
Jeśli chodzi o wisienki, to im więcej, tym lepiej.
Ling Yizhou, ty draniu! Zgłoszę cię na policję!
Nie chcesz mojej pomocy?
Co mam robić?
Po pierwsze weź swój telefon.
Po drugie zadzwoń do Wen Li.
Po trzecie powiedz mu, czego chcesz.
Wen Li zarządza Grupą Lingshi, a ty zarządzasz Wen Li.
Jesteś dla mnie taki dobry.
W takim razie może piękna panna Xia chciałaby się trochę przespać?
Czemu ciągle gadasz o spaniu?
Jestem szczęściarzem. Chcę spać ze swoją żoną.
Co ty...
Prosił pan, żebym odszukał Yang Tong. Nie udało mi się wpaść na jej trop.
Wiem tylko, że nadal jest w Gangdongu.
Nie znaleźliśmy też osoby, dla której pracuje.
To ja jestem celem ataków tej osoby. Ale rozszerz zakres śledztwa.
Sprawdź każdego, kto kiedykolwiek krytykował Grupę Lingshi albo mnie.
Tak jest.
To pańska żona.
Odbierz.
- Dzień dobry, pani Ling. - Chciałam poprosić cię o przysługę.
Nie ma problemu.
Chcę, żebyś kogoś dla mnie znalazł. Ta osoba jest w Gangdongu.
Jak się nazywa?
Nie wiem.
Ale chodzi o matkę Ling Yizhou.
Nie wolno ci mówić o tym Yizhou.
Rozumiem.
- Zawiadom mnie, jak się czegoś dowiesz. - Tak jest.
- Szefie, pańska żona... - Nie musisz mi mówić.
Sama mi powie, jak będzie chciała.
Miałaś czas, żeby dziś wpaść?
Przyniosłam ci coś.
Ty i twój urok.
Linlin, ktoś w końcu zainwestuje w mój scenariusz.
Tyle czasu szukałam inwestorów i w końcu się udało.
Kto się na tobie poznał?
Pan Ling.
Wszystko odbyło się zgodnie z procedurą. Nie było w tym nic niewłaściwego.
Kto będzie grał...
Panno Xia, chciałabym zaoferować pani
rolę pierwszej miłości głównego bohatera.
- A kto gra głównego bohatera? - Cudowny pan Chu.
Na początku był sceptycznie nastawiony,
ale mój scenariusz tak mu się spodobał,
że się zgodził.
To historia sekretnej miłości?
Zgadza się. Inspirowana życiem.
Kiedyś kochałam się potajemnie w pewnym młodzieńcu.
Raz na dworcu...
Opowiem ci historię.
- Słucham. - Jestem w kimś potajemnie zakochany.
To przez ciebie pokłócił się z ojcem.
Zrobił to, bo cię kochał.
Linlin. Hej, Linlin.
O czym tak myślisz? Mówię do ciebie.
Chyba nie mogę przyjąć tej roli.
Wiesz, że Chu Yan się w tobie podkochuje.
Skąd ty...
Zauważyłam to na premierze marki.
Nic nie mówiłam, bo traktowałaś go jak przyjaciela.
Jak się dowiedziałaś? Wyznał ci uczucia?
No co ty. An Ran mi powiedziała.
Ona zawsze ma złe intencje.
Najlepiej będzie, jak go o to spytasz.
My możemy tylko zgadywać.
Jeśli naprawdę się w tobie podkochuje...
to mu współczuję.
Zakochał się w żonie swojego przyjaciela.
- Tak mi go żal... - Feifei!
Dobra, już więcej o tym nie mówię.
Ale jeśli się przyzna,
musisz to zdusić w zarodku.
Nie pozwól mu myśleć, że ma szansę. Inaczej wplączesz się w trójkąt miłosny.
A co z twoim scenariuszem?
Bez problemu znajdę aktorkę do tak wspaniałego filmu.
Pasowałaś mi do tej roli, więc chciałam wykorzystać naszą przyjaźń.
Ale jeśli masz czuć się niekomfortowo, znajdę kogoś innego.
Która godzina?
Mam za chwilę spotkanie. Muszę iść.
Zmuś go do odpowiedzi.
Wiem.
Nie udało mi się znaleźć żadnego prywatnego detektywa.
Już to załatwiłam. Idź już.
To cześć! Do zobaczenia.
- Ale z ciebie dzieciak. - A ty dałaś się nabrać jak dziecko.
Głupek.
O czym chciałaś porozmawiać?
Jia Fei mówiła, że zgodziłeś się zagrać w jej filmie.
Zmusiła mnie. Dzwoniła do mnie 30 razy dziennie.
Zaproponowała mi rolę ukochanej głównego bohatera.
Tak?
Kiedy myśleliśmy, że nie żyjesz,
An Ran powiedziała mi...
Powiedziała, że...
Wyduś to z siebie.
Albo daj sobie spokój.
An Ran powiedziała,
że się we mnie kochasz.
Jesteś bardzo miły, ale ja kocham Ling Yizhou, więc...
Co? Że niby ja się w tobie kocham?
To najśmieszniejszy żart, jaki w życiu słyszałem.
Uważasz, że to śmieszne?
Że nikomu nie mogę się podobać?
Ja lubię tylko kobiety, które mają na koncie nagrody za aktorstwo.
Jak coś wygrasz, możesz ustawić się w kolejce.
Rozważę twoją kandydaturę.
Mówiłeś, że się w kimś kochasz.
Nie zawsze chodzi o ciebie.
Coś ci powiem.
Gdybyś była ostatnią kobietą na świecie, związałbym się z Lingiem.
Spadaj. Ling Yizhou jest mój.
Może jako kobieta miałbyś szansę.
An Ran znów mnie okłamała. Mogłam się domyślić.
Nie obwiniaj innych za swoją naiwność.
W takim razie mogę zagrać w filmie Jia Fei.
Chciałaś odmówić?
- Bałam się, że będzie nam głupio. - Daj spokój.
Tylko Jia Fei naprawdę chce, żebyś grała w jej filmie.
Inni chcą się tylko przypodobać Lingowi. A ty zamierzałaś jej odmówić?
To nie twoja sprawa!
Przestań udawać.
Naprawdę boli. Musisz pokryć koszty leczenia.
Nie ma mowy. Zgłoś się do Yizhou.
Nic mi nie jest. Wszystko w porządku.
A przy okazji...
Co z twoim z ojcem?
Z tym starym zgredem?
Z jego zdrowiem nie jest źle.
Kiedy dowiedział się o twojej śmierci, bardzo się postarzał.
Myślę, że on naprawdę cię kocha, tylko nie wie, jak to okazać.
Powinieneś z nim porozmawiać. Może zdołacie naprawić swoje relacje.
Nie masz już za dużo zmartwień? Sam sobie z tym poradzę.
A co z twoją wybranką?
- Nic z tego nie będzie. - Czemu?
Wystarczy mi, że ona jest szczęśliwa. Moje uczucia nie są ważne.
Ale z ciebie niepoprawny romantyk.
Nie martw się. Znajdziemy ci kogoś lepszego.
Nie próbuj mnie z nikim swatać, bo zerwę naszą znajomość.
Znalazłem ją. Wynajęła pokój w hotelu Lingyun.
- Co się stało? - Coś mi wypadło. Muszę iść.
- Podwieźć cię? - Nie, dziękuję.
- Do zobaczenia. Pa. - Cześć.
Dobra robota, Chu Yan.
Pani Ling.
- Cześć. - Gwiazdor, który wisi mi kupę forsy!
Wsiadaj, pojedziemy do banku.
Nie teraz. Pomożesz mi?
Skuter mi się zepsuł, a zostało mi jeszcze parę dostaw.
Jeśli klienci się poskarżą, wpadnę w kłopoty.
Żarcie w moim aucie? Nie ma mowy!
Chcesz, żebym zamieściła to nagranie w Internecie?
Grozisz mi?
Nie do końca. Po prostu możemy sobie nawzajem pomóc.
Dziękuję za pomoc.
Twoi fajni!
Szybko! Wsiadaj!
- Jedźmy. - Oszukałaś mnie?
Obiecuję, że jak skończę pracę, wykasuję to nagranie.
Mam nadzieję.
Zapnij pasy!
Zgaduję, że zaprosiłaś mnie tu, bo wiesz, kim jestem.
- Co na to Yizhou? - Nie wie, że tu jestem.
- Widziałam pani stare zdjęcie. - Nie sądziłam, że ma moje zdjęcia.
Chciałam spytać...
dlaczego go pani zostawiła.
- Nie powiedział ci? - Nigdy o pani nie wspomniał.
Naprawdę?
Pewnie mnie nienawidzi.
Pani Ling...
nikt nie zaczyna nienawidzić swojej matki bez powodu.
To prawda.
Miałam dość tyranii jego ojca.
Zakochałam się w kimś innym.
Wiem, że uznasz,
że nie byłam dobrą żoną.
Zaraz po ślubie z ojcem Yizhou...
byliśmy szczęśliwi.
Ale nie trwało to długo.
Z czasem zaczął kontrolować całe moje życie.
- Dokąd idziesz? - Na zakupy z Jin Yun. Wrócę po obiedzie.
Jin Yun?
To nasza nowa sąsiadka.
Przyszła tu przywitać się. Poznaliście się.
- Nic mi o tym nie mówiłaś. - Wróciłeś wczoraj późno.
To przecież nic takiego.
Wróć przed 15:00.
Wieczorem idziemy na przyjęcie.
Jak znów będziesz chciała wyjść, uprzedź mnie.
Dobrze.
Twoja spódnica jest za krótka. Przebierz się.
Dobrze.
Jego żądania stały się nieracjonalne. Rządził rodziną jak pracownikami.
Na wszystko potrzebowałam jego pozwolenia.
Nie mogłam pracować i nie mogłam mieć przyjaciół.
To samo w kwestii jedzenia...
Jeśli jemu coś nie smakowało, ja też nie mogłam tego jeść.
Już wiem, po kim Yizhou odziedziczył despotyczne skłonności.
Sprzeciwiła mu się pani kiedyś?
Dla dobra Yizhou...
zawsze ulegałam.
Ale z czasem...
zaczęłam czuć, że się duszę.
Co ty wyprawiasz?
Ling Jing. Nie jestem twoją podwładną. Nie możesz mi odbierać wolności.
Nie możesz mnie więzić.
- Pozwalam ci wychodzić. - Pozwalasz?
Zawsze chodzą za mną ochroniarze, jakbym była więźniarką.
Jesteś po prostu samolubnym dyktatorem!
Do szpiku kości.
Chcę rozwodu.
Zwariowałaś?!
- Mamo, dokąd idziesz? - Wracaj do łóżka!
Niech robi, co chce.
Wtedy zrozumiałam,
że to moja ostatnia szansa, żeby wyrwać się z tego domu.
Mamo!
- Więc... - Więc zostawiła pani Yizhou.
Nie miałam wyjścia.
Ling Jing nie pozwoliłby mi odejść i zabrać Yizhou.
Nie pomyślała pani,
że on był wtedy dzieckiem?
Jak miał sobie poradzić z ojcem despotą?
O niczym wtedy nie myślałam.
A potem...
często go pani odwiedzała?
Bałam się...
że zobaczę w jego oczach nienawiść.
Jego ojciec zmarł 18 miesięcy temu.
Bałam się, że nie poradzi sobie sam, więc wróciłam.
Ale on nie chce mnie widzieć.
Wiem, że uważasz,
że jestem złą matką.
Zawiodłam swoje dziecko.
Nie oczekuję, że Yizhou mi wybaczy.
Chcę tylko móc obserwować go z daleka.
Chcę zobaczyć, że jest szczęśliwy.
Wtedy poczuję ulgę.
Nie jesz?
To daj mi żeberka.
- Jesteś zadowolona z życia? - Mam co jeść, w co się ubrać.
Zarabiam na siebie. Czemu mam być nieszczęśliwa?
Nie cierpię ludzi,
którzy ciągle się nad sobą użalają.
Mam dość tego, że ciągle się nad sobą użalasz.
Jakby świat był ci coś winny!
Co cię tak bawi?
Ktoś już kiedyś powiedział mi coś podobnego.
Masz ładny uśmiech. Powinieneś uśmiechać się częściej.
Dziękuję.
Czemu mi dziękujesz?
Dzięki tobie nie mam czasu się smucić.
Tylko się we mnie nie zakochaj.
Chyba śnisz.
Moje serce jest już zajęte.
Co mnie to obchodzi?
Jedz szybciej.
GRUPA LINGSHI
- Prosiłam, żeby pani poczekała! - Co się dzieje?
Dyrektorze.
Co tu robisz, Mumu?
Odwiedzam cię. Nie jestem tu mile widziana?
Coś przede mną ukrywasz?
Nie zrobiłem nic złego.
Żartuję.
Bałam się, że będziesz tak zajęty, że zapomnisz o jedzeniu.
Jak ty o mnie dbasz.
Dyrektorze, pójdę już.
Kim jest ta sekretarka?
Nie znam jej. Zastępuje Wen Li. Nie martw się, to nie potrwa długo.
Czemu mam się martwić? Jestem od niej ładniejsza.
- Co dziś robiłaś? - Spotkałam się z Chu Yanem.
Starzeje się. Chcę mu znaleźć dziewczynę, ale zabronił mi się wtrącać.
Chu Yan nie potrzebuje twojej pomocy w tej kwestii.
Zjedz i wracaj do pracy.
Skończyłem pracę na dziś. Teraz mam czas dla ciebie.
- Robi się późno. Wracajmy do domu. - Nie...
Jestem taki zmęczony. Przytul mnie.
Dyrektorze, dokumenty dotyczące przetargu są gotowe.
Jutro mi o tym opowiesz.
Z czego się śmiejesz?
Po prostu pomyślałam,
że mam wspaniałego, przystojnego męża i jestem dumna z jego osiągnięć.
Powinnaś mnie za to nagrodzić.
Nie! Nie w twoim gabinecie.
Czemu nie?
Bo nie.
Dyrektorze!
Powiedziałem, że porozmawiamy jutro.
Nie chcę przeszkadzać, ale...
- Chcesz stracić pracę? - Nie.
Już nikt nam nie przeszkodzi.
Ling Yizhou, kiedy odejdziesz na emeryturę?
Zamieszkamy razem na pustkowiu, odcięci od świata.
Wtedy nikt mi cię nie odbierze.
- Co za bzdury. Kontynuujmy. - Poczekaj.
Obiecujesz?
Chodźmy.
- Pani Ling. - Przepraszam za kłopot, Linlin.
Jest wcześnie. Coś się stało?
Zrobiłam potrawy, które Yizhou lubił jeść na śniadanie jako dziecko.
Ma pani zimne ręce. Długo pani czekała?
I tak nie mam nic innego do robienia.
Wracaj do środka, bo się przeziębisz.
Może przyjdzie pani w południe i ugotujemy obiad?
Mogę?
Oczywiście.
Mumu?
Nie śpisz już?
Czemu mnie przytulasz?
Długo szukałem mojej żony. Czemu ją porwałaś?
Idź się umyć. Twoja żona dziś gotuje.
Zaskoczę twoje podniebienie.
No, idź.
Spróbuj pierożka.
Co się stało? Niesmaczne?
To niemożliwe.
Trochę za bardzo czuć rybę.
Wstałam wcześnie, żeby je zrobić. Musisz je zjeść.
- Gdzie się nauczyłaś robić pierożki? - Z Internetu.
Zrobiłam je pierwszy raz. Mogą być?
Przypominają mi dzieciństwo.
Pidan, jesteś głodny? Co chcesz zjeść?
- Mamusia cię nakarmi. Jesteś głodny? - Traktujesz go tak samo jak mnie.
- Jego uczucia są dla mnie ważne. - A moje uczucia?
Jesteś zazdrosny o psa?
Gdybyśmy oboje tonęli, kogo byś uratowała?
Pidana, bo ty mógłbyś być w reprezentacji pływackiej.
Zła odpowiedź.
Co to za pytanie?
A ty uratowałbyś mnie czy swoją matkę?
Nigdy o niej nie mówisz.
Zmień pytanie.
Gdyby zamiast mojej matki była babcia, uratowałbym babcię.
- Bo ciebie nauczę wstrzymywać oddech. - Jak można się tego nauczyć?
O tak.
O, jest pani.
Linlin... To na pewno dobry pomysł?
Tak. Yizhou jest teraz w pracy.
Pani Huang też nie ma. Poprosiłam ją, żeby zajęła się babcią.
Po raz pierwszy jestem w domu Yizhou. To cudowne uczucie.
- Ten pies... - Yizhou dał mi go w prezencie. To Pidan.
Mieliśmy takiego psa, kiedy Yizhou był dzieckiem.
Jego ojciec się go pozbył. Wtedy Yizhou znienawidził zwierzęta.
Kiedy pierwszy raz przyprowadziłam psa, pokłóciliśmy się.
Naprawdę?
Zawsze się bałam, że Yizhou wyrośnie na bezwzględnego człowieka,
jak jego ojciec.
Ale widzę, że jest dobrym człowiekiem. Bardzo mnie to cieszy.
Dziękuję ci.
Kupiłam składniki.
Zaniosę Yizhou jedzenie do pracy.
Zjadł pierożki. Powiedział, że przypominają mu dzieciństwo.
Naprawdę?
Wspomnienia z czasem się zacierają, ale smaki dzieciństwa nigdy.
Nauczy mnie pani gotować?
Dobrze.
Na tym slajdzie widzimy analizę z pierwszej połowy roku.
W porównaniu do czerwca zeszłego roku...
Będziesz po południu w firmie?
Tak. A co?
Nie mogę spytać, co robisz?
JEDNA WIADOMOŚĆ USUNIĘTA
Tak lepiej.
Trzymaj się z daleka od tej sekretarki, bo zamierzam cię czasem odwiedzać.
Zrobię, jak każesz, droga żono.
Bądź grzeczny. Tęsknię.
Kontynuujmy.
Wen Li...
Zostawiłem w domu dokumenty.
- Pojedź po nie. - Dobrze.
Albo nie.
- Sam po nie pojadę. - Mogę pojechać, to żaden problem.
Ktoś w domu za mną tęskni.
Wiesz, jak to jest, kiedy ktoś za tobą tęskni?
Tak myślałem.
Linlin...
- Opowiedz mi coś o Yizhou. - Co chce pani wiedzieć?
Czy jest zdrowy? Czy ma jakieś problemy w pracy?
Co lubi robić?
Codziennie rano ćwiczy, więc jest w dobrej formie.
Nigdy nie choruje.
Nie wiem za dużo o jego pracy.
Jeśli chodzi o hobby, to kiedyś lubił tylko pracować.
- Teraz wychodzi też z psem. - Naprawdę?
- Nie wiem, czy nadal lubi to samo. - Jest bardzo wybredny.
Nie je większości warzyw i nie lubi pikantnych potraw.
Jako dziecko dostał zapalenia skóry po zjedzeniu czegoś pikantnego.
Miał straszną wysypkę.
- Potem już nie jadł pikantnych dań. - To wiele wyjaśnia.
Teraz czasem je pikantne potrawy i nic mu nie jest.
Bo dorósł. Jego system odpornościowy jest silniejszy.
- Pani Ling. - Co ci jest?
Muszę iść do łazienki.
Nic ci nie jest?
Linlin.
Co ty tu robisz?
Skąd się tu wziąłeś?
Wyjaśnij mi, czemu ta kobieta jest w moim domu!
- Ja... - To nie jej wina.
Ubłagałam ją. Chciałam ugotować ci coś dobrego.
Więc to ty zrobiłaś te pierożki?
Mówiłem, że nie chcę cię nigdy więcej widzieć.
Wyjdź stąd natychmiast.
- Nie mów tak. To twoja matka. - Cicho!
Kiedy umarł mój ojciec, powiedziałem ci, że nie chcę mieć z tobą nic wspólnego.
Nic już dla mnie nie znaczysz. Chyba wyraziłem się jasno.
Linlin to dobra dziewczyna. Nie mścij się na niej.
Nie wtrącaj się w moje rodzinne sprawy!
Wynoś się.
Wynoś się!
Pani Ling...
Co ci się stało w palec? Boli cię? Pokaż.
Nie rozmawiam z tobą.
Przepraszam za dziś.
- Byłeś dla mnie taki niemiły. - Przepraszam.
- Oparzyłam się. - Też się oparzę, jeśli to cię pocieszy.
Co ty wygadujesz? Nie chcę, żebyś robił sobie krzywdę.
Yizhou, zorientowałam się, że ktoś mnie śledzi. To była twoja matka.
Wen Li znalazł dla mnie jej adres i poszłam się z nią spotkać.
Chciałam cię lepiej poznać.
Nigdy o niej nie mówisz, pani Huang też nie.
Stała się tematem tabu w tej rodzinie.
To nie jest normalne.
Rozumiem, że masz jej za złe to, co zrobiła,
ale jej też było ciężko.
- No i to twoja matka. - Było jej ciężko?
Jeśli mnie kochała, to czemu zostawiła mnie i mojego ojca dla innego mężczyzny?
Wiesz, czemu nienawidzę swoich urodzin?
Bo zostawiła mnie w dniu moich ósmych urodzin.
Ten robot to pierwszy prezent, jaki mi dała.
I ostatni.
Sto lat,
sto lat
niech żyje, żyje nam.
To dla ciebie.
Płakałem, błagałem, żeby mnie nie zostawiała.
Nawet się na mnie nie obejrzała.
Robot skończył połamany na kawałki.
Nie wiem, czemu zatrzymałem to zdjęcie.
Jako dziecko zastanawiałem się,
czy to dlatego, że nie byłem wystarczająco grzeczny.
Czy dlatego mnie zostawiła.
Przepraszam. Nie wiedziałam.
Stałem się bardzo posłuszny.
Robiłem, co ojciec mi kazał.
Miałem nadzieję, że chociaż mnie odwiedzi.
Ale nigdy się nie pojawiła.
Byłem bardzo zawiedziony.
Z czasem...
zacząłem jej nienawidzić.
Nienawidziłem jej.
Jeśli nie chcesz, więcej się tu nie pojawi.
A ja nigdy cię nie zostawię.
Przepraszam.
Mumu...
Tak bardzo się bałem.
Bałem się spotkania z nią.
Była dla mnie jak niezagojona rana.
Mogłem udawać, że jej nie ma, póki jej nie dotknąłem.
Bałem się, że rana jest za duża,
by kiedykolwiek całkowicie się zagoić.
Ale już się nie boję.
Bo ty jesteś przy mnie.
Yizhou.
Zaproś ją jutro do nas.
Co?
Muszę to w końcu załatwić.
Jesteś przy mnie, więc nie ma czego się bać.
Jesteś gotowy, żeby z nią porozmawiać?
Obiecałem ci, że nigdy więcej cię nie okłamię.
Ling Yizhou...
Chyba ciągle zapominam powiedzieć ci...
że cię kocham.
Wiem o tym, nawet jeśli tego nie mówisz.
Ale ja kocham cię bardziej.
Zamknij drzwi. Pani Huang nas widziała.
Co z tego? Zrozumie.
- Co za wstyd. To twoja wina. - Moja wina?
Jestem głodna. Nie udało mi się zjeść żadnej wisienki.
Ja też jestem głodny.
To przemoc domowa.
I co z tym zrobisz?
Zachowuj się przyzwoicie.
Ty jesteś nieprzyzwoita.
Ale ty jesteś zdeprawowany!
Ten dobór słów chyba nie był przypadkowy.
Napisy: Aleksandra Gańko
- Co ty tu robisz? - Tak traktujesz swoich gości?
Nan?
Dawno cię nie widziałem...
mamo.
„Ling Yizhou z Grupy Lingshi ozięble traktuje swoją matkę”...
Sprawdziłem, kto napisał ten artykuł, ale autor jest anonimowy.
Chyba powinnaś pójść do lekarza.
Możesz być... w ciąży.